I'm Growing Up
hahaha. what a title. ngarap. nyak nyak. eto ang aking 101th post. hehehe! congrats sa kin. centennial blog? hahahaha.
ang weird ng feeling ko ngayon. kasi nabasa ko yung post ni Reggie about loving MANILA. tapos nabasa ko din yung post ni Joy about old posts. kaya binasa ko yung older posts ko dito sa archives - meaning PISAY. so ngayon, sad and nostalgic ako about the times in Pisay na never ko na mababalikan and at the same time happy and ano ba, fascinated sa ganda ng Manila [yes, maganda na siya ngayon for me.]
kaya, important irecord ang conflicting but [something, can't seem to find the right word pero postive siya] feelings na to (haha) na I think will last for quite a while. hello, alumni homecoming sa Saturday. in fact, sabi ko kanina kina Chuck, Crystle at Bang, madalas yung times na naaamoy ko yung Pisay. as in. as in yung field, yung dorm, yung Bio room, yung caf. grabe naman kasi, halos seven years ko din "tinirhan" ang Pisay. all I can do now is sigh (and cry? hehehe. for me, parating option ang umiyak. nyak nyak nyak) - for those things na hindi na pwedeng balikan, unfortunately.
pero eto, wala akong mapapala sa reminiscing and longing for what's past. yun yung sad reality. fortunately naman, masaya na sa iMed. ah, sa block 14 mostly pala. :P and then, after nung Rizal Park day with Kyle, narealize ko na ang gandaaaaaa ng Manila. bakit pa siya ginawang capital diba? ah well, hindi ako sure dun sa capital thing. hahahaha. still, ang ganda ng Manila. at ang daming pwedeng iexplore in seven years! kamusta naman kung hindi namin malibot ang Manila in those years. sana ganun mga gala ng imed. :P I really hope hindi ako mastuck sa PGH and miss everything about Manila. sayaaang. ah at yun pa. excited na (ata) ako magmed proper. may thought ako. hindi ko maimagine si Mujer in all-white. pano na porma nya? hahahahaha.
anyway, parang mas masaya yung inaaral nila. hehehe! at ang ganda kaya sa Pedro Gil side ng UPM. lalo na yung College of Med area. feel ko yung yung pinakamagandang area ng UP eh. ang daming puno and mahangin and madaming tambayan at shade attt. hahaha. basta, dun yung UPD feel sa UPM. hehehe! parang ang sarap mag-aral. hahaha!
kaya. tada. naaoutweigh na ng Manila ang Pisay. hahaha. joke. never! never, i swear.
and, hindi naman siya dapat replacing type of thing eh. parang adding lang. so Pisay will always be in my heart, yak mushy. hahahaha. pero, I'm getting fonder of Manila and UPM and iMed (Block 14 muna. hahaha. di ko pa rin kaya yung tttttttttt eh. hahaha!) everyday. and I believe that's a good thing.
yay. walang classes (as in class dahil NSTP at IPC lang) tomorrow. yayyyy, looove wednesdays. sana maka-detox kami tomorrow kasi grabe yung math exam. haha. DQ! hahaha.
eeeeeee! nakasulat na rin ako after a long time. parang narerestore na ko to normal. wah, normal?! hahahahahahaha.
waaaa, wednesday na pala. hahahaha. tomorrow pa daw. nyak nyak.
hahaha. what a title. ngarap. nyak nyak. eto ang aking 101th post. hehehe! congrats sa kin. centennial blog? hahahaha.
ang weird ng feeling ko ngayon. kasi nabasa ko yung post ni Reggie about loving MANILA. tapos nabasa ko din yung post ni Joy about old posts. kaya binasa ko yung older posts ko dito sa archives - meaning PISAY. so ngayon, sad and nostalgic ako about the times in Pisay na never ko na mababalikan and at the same time happy and ano ba, fascinated sa ganda ng Manila [yes, maganda na siya ngayon for me.]
kaya, important irecord ang conflicting but [something, can't seem to find the right word pero postive siya] feelings na to (haha) na I think will last for quite a while. hello, alumni homecoming sa Saturday. in fact, sabi ko kanina kina Chuck, Crystle at Bang, madalas yung times na naaamoy ko yung Pisay. as in. as in yung field, yung dorm, yung Bio room, yung caf. grabe naman kasi, halos seven years ko din "tinirhan" ang Pisay. all I can do now is sigh (and cry? hehehe. for me, parating option ang umiyak. nyak nyak nyak) - for those things na hindi na pwedeng balikan, unfortunately.
pero eto, wala akong mapapala sa reminiscing and longing for what's past. yun yung sad reality. fortunately naman, masaya na sa iMed. ah, sa block 14 mostly pala. :P and then, after nung Rizal Park day with Kyle, narealize ko na ang gandaaaaaa ng Manila. bakit pa siya ginawang capital diba? ah well, hindi ako sure dun sa capital thing. hahahaha. still, ang ganda ng Manila. at ang daming pwedeng iexplore in seven years! kamusta naman kung hindi namin malibot ang Manila in those years. sana ganun mga gala ng imed. :P I really hope hindi ako mastuck sa PGH and miss everything about Manila. sayaaang. ah at yun pa. excited na (ata) ako magmed proper. may thought ako. hindi ko maimagine si Mujer in all-white. pano na porma nya? hahahahaha.
anyway, parang mas masaya yung inaaral nila. hehehe! at ang ganda kaya sa Pedro Gil side ng UPM. lalo na yung College of Med area. feel ko yung yung pinakamagandang area ng UP eh. ang daming puno and mahangin and madaming tambayan at shade attt. hahaha. basta, dun yung UPD feel sa UPM. hehehe! parang ang sarap mag-aral. hahaha!
kaya. tada. naaoutweigh na ng Manila ang Pisay. hahaha. joke. never! never, i swear.
and, hindi naman siya dapat replacing type of thing eh. parang adding lang. so Pisay will always be in my heart, yak mushy. hahahaha. pero, I'm getting fonder of Manila and UPM and iMed (Block 14 muna. hahaha. di ko pa rin kaya yung tttttttttt eh. hahaha!) everyday. and I believe that's a good thing.
yay. walang classes (as in class dahil NSTP at IPC lang) tomorrow. yayyyy, looove wednesdays. sana maka-detox kami tomorrow kasi grabe yung math exam. haha. DQ! hahaha.
eeeeeee! nakasulat na rin ako after a long time. parang narerestore na ko to normal. wah, normal?! hahahahahahaha.
waaaa, wednesday na pala. hahahaha. tomorrow pa daw. nyak nyak.
